TU Delft test windmolen voor ontzouten zeewater

De pomp is in dit geval wel een hogedruk pomp die water met ongeveer 60 bar door membranen heen perst. Met deze omgekeerde osmosemembranen wordt zoet water geproduceerd uit zeewater. De nieuwe windmolen is bijvoorbeeld geschikt voor kleine dorpjes op afgelegen locaties in droge kustgebieden.

Combinaties van windmolens en ontzoutingsinstallaties worden op dit moment al commercieel aangeboden. De molen produceert dan elektriciteit uit windenergie, de elektriciteit wordt opgeslagen en weer gebruikt voor het aandrijven van de hogedrukpomp van de omgekeerde osmose installatie. De investeringskosten zijn vooral hoog door de elektriciteitsopslag. Er zijn ook energieverliezen door de omzettingen.
In de ‘Delftse’ molen wordt de hogedrukpomp rechtstreeks aangedreven door de windenergie. In tijden van windstilte wordt gebruik gemaakt van een watervoorraad. Water opslaan is immers veel goedkoper dan elektriciteit opslaan.

Robuust
Er is gekozen voor een windmolen die normaal gebruikt kan worden voor irrigatiedoeleinden. Deze windmolens draaien relatief langzaam en ze zijn ook robuust. Op basis van het vermogen van de molen bij verschillende windsnelheden wordt geschat dat de molen 5 tot 10 m3 per dag gaat produceren, genoeg drinkwater voor een klein dorpje van 500 inwoners. Een reservoir moet er voor zorgen dat een windstilte van vijf dagen is te overbruggen. Drie beveiligingen (droogloop, lage toerental, hoge toerental) worden ook mechanisch uitgevoerd, zodat geen elektriciteit nodig is.

Prototype
Het eerste prototype is nu gereed en draait nabij Delft op een locatie naast de A13. Dit prototype wordt begin maart afgebroken en op transport gezet naar Curaçao. Daar wordt het concept getest op zeewater.
Het onderzoek wordt gesponsord door de heer Grootscholten, Aqua-for-All, Hatenboer en SenterNovem. Zie www.drinkingwiththewind.nl  
Het Teleac/NOT programma ScienceFlash heeft een opname gemaakt van de windmolen, zie De video voor het item.